|
Usytuowany w zachodniej części wsi Janowice na stoku wzniesienia łagodnie opadającego w kierunku południowo - zachodnim ku Dunajcowi.
Dwór klasyczny z 1830 r. (1837 r.) murowany, parterowy z użytkowym poddaszem. Na planie prostokąta, dwutraktowy, od frontu portyk filarowy o półkolistych arkadach, zwieńczony tarasem. Wieża połączona z dworem za pomocą przewiązki, wzniesiona na planie kwadratu.
W skład zespołu wchodzą również:
- budynek gospodarczy - dawny spichlerz (na planie prostokąta, jednokondygnacyjny, częściowo podpiwniczony);
- ruina kaplicy dworskiej z 1863 r. wzniesiona na miejscu starszej.
Budowę dworu rozpoczęła rodzina Jordana. Wieża służyć miała obronie od nieprzyjaciela, mówi się, że dwór służył trzymaniu niewolników oraz że był przystanią odpoczynku Tadeusza Kościuszki i jego armii. Kolejnymi właścicielami majątku byli: Karolina Stadnicka a następnie ród Dobrzyńskich. W 1906 r. dobra janowickie nabył Aleksander Kobylański. W czasie I wojny światowej dwór był pod zarządem nienieckim, a w 1945 roku przeszedł na własność Skarbu Państwa. W tym też czasie ziemie należące do majątku zostały rozparcelowane między 45 chłopów. Od 1967 r. dwór przejęła pod zarząd Politechnika Krakowska tworząc tu dom pracy twórczej. Obecnie własność prywatna.
Fotografie: Jolanta Zych
|
